Cienfuegos
Met een krop in de keel verlaten we de casa. Enrique (grootvader des huizes) heeft diabetes en elke kleinste wonde is een ramp. En wat kan ik meer doen dan ontsmetten en wat isobetadine achterlaten? Het feit dat ik hem verzorgde en de appreciatie die ik hiervoor terugkreeg, die sterretjes in zijn ogen, hebben me diep geraakt.
Tè veel empathie is dan ook weer niet goed. We hebben 2x lifters (dames) meegenomen en dat heeft ons ons dierbaar kompas gekost, alsook ons minder dierbare rubberen strookje van de binnendeur. Ach ja, shit happens.
We zijn uiteindelijk toch in Trinidad aangekomen. Na eindelijk begrepen te hebben dat je veel lekkerder bij casas zelf eet (en méér, dankje leuke Duitsers) hadden we een lang gesprek op ons dakterras over de schrijnende situatie van de Cubanen, de politiek in Amerika, de levensstijl van de Europeanen en nog meer van dergelijke intellectuele hoogklap. Toch fijn te weten dat ook Duitsers intelligent kunnen zijn.
Maar om toch maar onszelf te blijven hebben we dat achteraf ruimschoots gecompenseerd met wat cervezas op het dak van onze casa. – Tom
Foto’s:
 |
| 2008-11-01 Cienfuegos – Trinidad |
