Malécon
De zoektocht naar een casa particular ging vlotter dan verwacht. De eerste die we vonden leek ons meteen perfect. Nadien bleek zelfs dat de lonely planet onze mening deelt.
Onze tocht door Habana was verbijsterend. We werden emotioneel van la izquierda (links) naar la derecha (rechts) geslingerd. De ene impressie na de andere heeft onze ogen en brein zonder stoppen overspoeld. Zoals de golven die op ritmische wijze tegen de Malécon (de legendarische zeedijk van Havana) opvliegen.
Eén ding is ons wel duidelijk: Habana zit vol contradicties. Architecturale juweeltjes, hotels en musea die meer weghebben van paleizen, maar ook armoede van de bevolking, die echt niet weg te stoppen valt achter deze facades. Eens je van de grote avenidas afwijkt, word je geconfronteerd met het echte leven in Habana. Openstaande deuren bieden je een glimp van donkere huishoudens waar het hard lijkt om financieel te overleven. Naast diepe gaten in de straat moet je niet raar opkijken bij het aantreffen van een reeds ontbindend honden- of kattenlijkje.
En toch, de Cubanen waar wij reeds een gesprek mee hadden, al dan niet in het Spaans, waren plezante, van een gezonde dosis humor voorzien, warme mensen. – Tom
Foto’s:
 |
| 2008-10-30 Havana |
